Najlepsze praktyki UUID dla nowoczesnych aplikacji
Praca z UUID wymaga zrozumienia nie tylko jak je generować, ale jak efektywnie używać ich w rzeczywistych aplikacjach. Ten przewodnik obejmuje sprawdzone w branży wzorce i typowe pułapki.
1. Wybierz właściwą wersję UUID
Używaj UUID v7 dla kluczy głównych bazy danych (sortowalne, dobra wydajność indeksów). Używaj UUID v4 dla tokenów bezpieczeństwa i ID sesji (maksymalna losowość). Używaj UUID v5 gdy potrzebujesz deterministycznych ID z danych wejściowych.
2. Przechowuj UUID wydajnie
W PostgreSQL używaj natywnego typu UUID. W MySQL 8+ używaj BINARY(16) z funkcjami BIN_TO_UUID/UUID_TO_BIN. Nigdy nie przechowuj UUID jako VARCHAR(36) - to marnuje miejsce i pogarsza wydajność.
3. Strategia indeksowania
Dla kluczy głównych UUID zawsze używaj indeksów klastrowanych. Z UUID v7 inserty naturalnie utrzymują kolejność. Z UUID v4 rozważ użycie indeksów złożonych lub dodatkowych kolumn sekwencyjnych dla zapytań zakresowych.
4. Wzorce projektowania API
Zawsze akceptuj UUID w formatach z myślnikami i bez. Waliduj format UUID na wejściu. Zwracaj UUID w formacie małych liter z myślnikami dla spójności. Nigdy nie eksponuj wewnętrznych auto-increment ID w API.
5. Testowanie i debugowanie
Używaj przewidywalnych UUID w testach (np. 00000000-0000-0000-0000-000000000001). Dodaj helpery formatowania UUID do logowania. Rozważ przechowywanie znacznika czasu utworzenia osobno do debugowania nawet z UUID v7.
Podsumowanie
Stosowanie tych najlepszych praktyk pomoże budować solidne, skalowalne aplikacje. Pamiętaj, że wybór UUID zależy od konkretnego przypadku użycia - nie ma rozwiązania uniwersalnego.
Gotowy do generowania UUID?
Generuj UUID